کاش آن شب را دوباره تجربه کنم
شکست ۴ هیچ رئال بهترین خاطرهام در سیتی بود
به گزارش "ورزش سه، در مصاحبهای با اتلتیک، برناردو سیلوا به کارنامهاش در منچسترسیتی پرداخت؛ کارنامهای که شامل ۴۵۷ بازی و ۱۵ جام است. پیش از خداحافظی، او هنوز یک فینال جام حذفی انگلیس و رقابت برای قهرمانی لیگ برتر با آرسنال را در پیش دارد.
با اینکه جدایی او اکنون قطعی به نظر میرسد، در سالهای گذشته نیز چند بار به خروج نزدیک شده بود. در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ چند باشگاه بزرگ اسپانیا و ایتالیا به او علاقه نشان دادند و در ۲۰۲۳ نیز پیشنهادی بزرگ از عربستان سعودی دریافت کرد. سیلوا میگوید فکر ترک باشگاه چیز تازهای نیست و حتی وقتی در سال ۲۰۲۳ قراردادش را برای سه سال دیگر تمدید کرد، آن را آخرین قرارداد پیش از جستوجوی چالشی جدید میدانست.
برناردو توضیح داد که نخستین بار در دوران همهگیری کرونا به رفتن فکر کرده بود، زمانی که در زندگی شخصیاش دورهای ناراحتکننده را میگذراند. او گفت: «در واقع در سومین فصل حضورم اینجا، وقتی کووید شروع شد، از زندگی شخصیام خیلی راضی نبودم. تنها بودم. بعد خوشبختانه با همسرم آشنا شدم و زندگیام از نظر شخصی بهتر شد. این هیچ ربطی به شهر یا باشگاه نداشت من این باشگاه را دوست دارم اما آن زمان بود که گزینههای دیگر را بررسی کردم و به رفتن فکر کردم.»
پپ گواردیولا نقش مهمی در ماندن او داشت. سیلوا گفت: «بله، پپ یکی از بزرگترین دلایلی بود که ماندم. او هیچوقت اجازه نداد بروم (با خنده).» او معتقد است آن تصمیم درست بوده است: «خیلی خوشحالم که آن اتفاق نیفتاد، چون در غیر این صورت سهگانه ۲۰۲۳، چهار قهرمانی پیاپی لیگ برتر و خیلی چیزهای فوقالعاده دیگر را از دست میدادم. بعد از بردن لیگ قهرمانان در ۲۰۲۳ قرارداد جدیدی برای سه فصل امضا کردم و از آن زمان هدفم این بود که این قرارداد را تا آخر کامل کنم.»
رابطه او با گواردیولا که قبلاً او را «نقطهضعف و بازیکن محبوبش» توصیف کرده، رابطهای سرشار از احترام متقابل است. سیلوا گفت: «شیوهای که او به من کمک کرد، حمایتم کرد و به من ایمان داشت حتی در شش ماه اول که خیلی بازی نمیکردم از طرف مربیای مثل او خیلی خاص بود. بعد هم با تجربههایی که با هم داشتیم، ناامیدیها، شادیِ بردن جامها و ناراحتیِ بعضی باختها، این رابطه شخصی شکل گرفت که میدانم او خیلی من را دوست دارد. برای همه چیزهایی که برایم انجام داد بسیار سپاسگزارم.»
لحظات بهیادماندنی
با اینکه تیمش در فصل ۱۸-۲۰۱۷ با ۱۰۰ امتیاز رکورد زد، این ملیپوش پرتغالی معتقد است آن تیم شاید به اندازه کافی مورد توجه عمومی قرار نگرفته، بر خلاف تیم «شکستناپذیر» آرسنال در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳. او گفت: «از طرف هواداران خودمان قطعاً.» با این حال باور دارد که در آینده حق این نسل از سیتی ادا خواهد شد. «فکر میکنم در آینده مردم به عقب نگاه کنند و بگویند این نسل اگر بهترین نبوده، یکی از بهترینهای تاریخ فوتبال انگلیس بوده است.»
او همچنین به نگاه منفیای که گاهی نسبت به باشگاه وجود دارد اشاره کرد؛ چه به خاطر موفقیتهای زیاد و چه به دلیل بیش از ۱۰۰ اتهام نقض قوانین مالی لیگ برتر که باشگاه آنها را رد میکند. او گفت: «مردم از برندهها خوششان نمیآید، چون در لیگی با ۲۰ تیم، یکی میبرد و ۱۹ تیم دیگر نمیبرند.» درباره این اتهامات نیز گفت امیدوار است این پرونده «بهزودی به پایان برسد»، و افزود که «خیلیها از این موضوع استفاده میکنند تا از ارزش کارهایی که در زمین انجام میدهیم کم کنند.»
یکی از خاطرهانگیزترین لحظات دوران حرفهای او پیروزی ۴ بر ۰ مقابل رئال مادرید در لیگ قهرمانان در ماه می ۲۰۲۳ بود. او گفت: «اگر بتوانم یک بازی یا یک لحظه را دوباره تجربه کنم، آن شب را انتخاب میکنم. ورزشگاه شعلهور بود و جو فوقالعادهای داشت. برای من شخصاً شاید بهترین خاطرهای باشد که در این باشگاه دارم. نحوه شروع بازی و فشاری که روی آنها آوردیم بهطوری بود که نمیتوانستند سه یا چهار پاس پشت سر هم بدهند. اینکه چنین احساسی را به تیمی مثل رئال مادرید، پادشاه اروپا در آن زمان، القا کنی و ۴ بر ۰ در خانه ببری، شبی باورنکردنی برای ما بود.»
چند هفته بعد، قهرمانی در لیگ قهرمانان تحقق یک رؤیا بود. او گفت: «بالاخره به رؤیایی رسیدیم که مدتها انتظارش را کشیده بودیم و در مسیرش ناامیدیهای زیادی داشتیم. همراه با جام جهانی، بردن لیگ قهرمانان قله فوتبال است.»
با وجود کیفیت بالایش، نام برناردو سیلوا در فهرست نامزدهای بهترین بازیکن فصل لیگ برتر قرار نگرفت؛ چیزی که او را غافلگیر نکرد. او گفت: «نه. این جوایز بیشتر به بازیکنانی میرسد که بهترین آمار گل و پاس گل را دارند. من مشکلی با این موضوع ندارم.» برای جایزه اتحادیه بازیکنان حرفهای نیز رأی او به یک هموطن رسید: «دوستم برونو. او فصل فوقالعادهای داشت.»
جنجال با مورینیو
این هافبک پرتغالی همچنین حادثهای با ژوزه مورینیو را به یاد آورد؛ حادثهای که در آن یک بطری پلاستیکی به سمت سرمربی پرتغالی پرتاب شد و میکل آرتتا، دستیار آن زمان منچسترسیتی، از ناحیه سر دچار بریدگی شد. این اتفاق در نخستین دربی منچستر برای برناردو سیلوا رخ داد.
او توضیح داد: «پیروزی بزرگی بود. ما در صدر جدول بودیم و منچستریونایتد دوم بود. بازی را بردیم و فاصله بیشتر شد. من در تونل ورزشگاه با لیندلوف که در بنفیکا با هم بازی کرده بودیم صحبت میکردم. بازیکنان ما در رختکن خودمان که دقیقاً کنار رختکن آنها بود جشن میگرفتند. آنها خیلی از این موضوع خوشحال نبودند.»
او ادامه داد: «مورینیو خیلی خوشحال به نظر نمیرسید و بعد همان اتفاقات معمول فوتبال رخ داد: یکی شروع به فریاد زدن میکند، دیگری هم فریاد میزند، هل دادنها شروع میشود و ناگهان اوضاع به شکل احمقانهای بدتر میشود.» سیلوا میگوید میداند چه کسی بطری را پرتاب کرده اما نام او را فاش نمیکند. «نمیگویم. اگر بخواهیم منصف باشیم، چیز خاصی هم نشد. اما بعد از آن اتفاق، جای رختکن تیم مهمان در اولدترافورد را عوض کردند شاید هم به خاطر همین ماجرا.»
