
به گزارش "ورزش سه"، لیگ برتر بسکتبال زنان با قهرمانی استقلال به پایان رسید. تیمی که از همان ابتدا در قامت مدعی ظاهر شد و در نهایت به این هدف رسید. جالبتر اینکه عسل پورحیدری قبل از شروع مسابقات این قهرمانی را پیش بینی کرده بود منتها با وجود تاثیرگذاری روی نتایج تیم، به دلیل مصدومیت در بازی فینال حضور نداشت. مصدومیتی که شاید به دوران بازیگری او پایان دهد.
برای گپ و گفت درباره این موضوعات و موارد بیشتر خبرنگار ما به سراغ او رفت. دختر منصورخان از لذت قهرمانی با پیراهن پدر نیز صحبت کرد. مشروح مصاحبه را در ادامه بخوانید:
* از قهرمانی شروع کنیم.
برای این قهرمانی از روز اول تلاش کرده بودیم. تک تک بچه ها زحمت کشیدند و خوشحالم به چیزی رسیدیم که برایش تلاش کردیم.
* یک مصدومیت حضور در بازی فینال را از تو گرفت. الان در چه شرایطی هستی؟
بازی اول با بهمن هنگام فرود آمدن روی هوا چرخیدم و با شتاب زمین خوردم و از ناحیه زانو دچار آسیب شدم و دکتر اجازه بازی به من نداد. امآرآی گرفتم اما چون محل مصدومیت ورم داشت جواب درستی نگرفتم و به همین خاطر باز هم اجازه بازی پیدا نکردم. این هفته باید دوباره امآرآی بگیرم. ترجیحم این است که عمل نکنم تا بدون عمل به میادین برگردم.

* حتی گفته شده که به خاطر همین مصدومیت میخواهی بازیگری را کنار بگذاری و وارد مربیگری شوی. این درست است؟
در ذهنم داشتم که تا یکی دو سال دیگر بازی کنم و توانایی این کار را دارم که البته به شرایط زانو بستگی دارد. اگر زانو عمل نخواهد و بتوانم به زودی برگردم انشاالله یکسال دیگر برای استقلال بازی میکنم اما اگر نیاز به عمل سنگین و ریکاوری باشد شاید تصمیم دیگری بگیرم و بازی را کنار بگذارم. فعلا چنین تصمیمی ندارم.
* اگر کنار بگذاری برنامه ات برای آینده چیست؟
قطعا به شکل جدیتری وارد عرصه مربیگری میشوم.
* با مربیگری استقلال شروع میکنی؟
اصلا از الان نمیتوان حرفی زد. باید ببینیم شرایط چطور پیش میرود. من سالهاست مربیگری میکنم اما کار در سوپر لیگ نیاز به تجربه دارد.
* هنوز تیم بسته نشده بود اما خودت جلوی باشگاه استقلال صحبت از قهرمانی کردی. چطور اینقدر مطمئن بودی؟
مطمئن که نبودم اما دوست داشتم این اتفاق بیفتد. تیم را هم جوری بستیم که همه بازیکنان با تمام وجود زحمت بکشند و همینطور هم شد. امسال اصلا آسان نبود و بالا پایین داشتیم. شرایط کشور و جنگ جوری بود که استرس را برای بازیکنان خارجی بالا برده بود ولی از نفر اول تا آخر همه همکاری کردند و با همدلی به هدفمان رسیدیم.
* خودت و مادر هم در جذب بازیکنان نقش داشتید؟
به هر حال با ما مشورت میکردند و ما هم تا آنجا که توانستیم نظرمان را در اختیارشان گذاشتیم.
* در تصاویری که بعد از اعلام قهرمانی گرفته شده بود تصویری از عنایت الله آتشی دیده نشد. به یاد ایشان بودید؟
قبل از بازی تصویر ایشان را کنار زمین گذاشتیم و با اهدای شاخه گل به جناب آتشی ادای احترام کردیم اما در مجموع فدراسیون مثل سالهای قبل عمل نکرد. با اینکه تماشاگران زیادی به سالن آمده بودند اما مراسم در خور شأن باشگاه استقلال تدارک دیده نشده بود. فصول اخیر جشنهای خیلی باشکوهتری گرفتند. به ما گفتند به خاطر شرایط جنگی نتوانستند مراسم خوبی بگیرند اما من گفتم اگر شرایط جنگی بود پس چرا بازی گذاشتند؟ حالا خود باشگاه استقلال در نظر دارد مراسم جداگانه برگزار کند.

* سطح مسابقات امسال چطور بود؟
چند بازیکن خارجی خوب به ایران آمدند و سه چهار تیم خیلی خوب داشتیم که همگی مدعی بودند و تا لحظه آخر هیچکس نمیدانست کدام تیم قهرمان میشود.
* انتخاب پیراهن شماره 2 هم قطعا به خاطر پدر بوده؟ قبلترش 5 میپوشیدی.
بله چون سال اول حضورم در استقلال بود شماره پدرم را انتخاب کردم. علت شماره 5 هم خالهام بود. او مربی اولم بود و وقتی برای تیم تاج بازی میکرده شماره 5 پوشیده. از وقتی پدرم فوت کرد هر تیمی بودم 25 پوشیدم تا به یاد هر دو عزیز باشم.
* تا وقتی پدر زنده بود از آرزوی قهرمانی شما با استقلال هم صحبت شد؟
پدرم عاشق استقلال بود و من عاشق بسکتبال بود. بله این صحبت مطرح بود و نوعی برآورده شدن آرزو اتفاق افتاد. مطمئنم الان از این قهرمانی خیلی خوشحال است.
* چرا برادرت علی سمت ورزش نیامد؟
علی تا جوانان فوتبال بازی کرد اما بعد از آن سراغ درس رفت. مدل رفتاری پدرم هم طوری بود که خیلی او را برای فوتبال حمایت نکرد شاید چون باور داشت او از طریق درس و دانشگاه موفقتر میشود.
* مادر شما در تیم بسکتبال استقلال با منصورخان آشنا شدند و ازدواج کردند. انگار برای خودت و مادر بسکتبال استقلال جذابتر از فوتبالش است. همینطور است؟
صددرصد همینطور است. البته فوتبال را هم دنبال میکنیم و همه جوره پیگیرش هستیم. الان هم مشخص نیست لیگ برتر فوتبال ادامه پیدا کند یا نه منتها اگر بازیها متوقف نمیشد قطعا استقلال قهرمان امسال بود. الان هم شایسته کسب همین عنوان است.