تقابل دو غول - امشب: صلاح و مانه!
به گزارش ورزش سه، در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۲۲ سنگال و مصر در ورزشگاه المپیک یائونده در فینال جام ملتهای آفریقا به مصاف هم رفتند. این مسابقه با تساوی بدون گل به پایان رسید و به ضربات پنالتی کشید. پیش از اینکه ضربه محمد عبدالمنعم به تیر دروازه برخورد کند، شش بازیکن پنالتیهای خود را تبدیل به گل کردند. محمد ابوجبل پنالتی بونا سار را مهار کرد، اما ادوارد مندی ضربه چهارم مصر را که توسط مهند لاشین زده شده بود، مهار کرد. پس از چهار پنالتی برای هر تیم، سنگال با نتیجه ۳ بر ۲ پیش افتاد و سادیو مانه پنالتی تعیینکننده را به ثمر رساند.
مانه در دقیقه پنجم مسابقه یک پنالتی از دست داده بود و پیش از آن نیز در مرحله یک چهارم نهایی مسابقات در سال 2017 مقابل کامرون یک پنالتی دیگر را از دست داده بود. بعدها او اعتراف کرد که آن لحظات، سختترین لحظات زندگیاش بودهاند؛ او گفت که به دلیل فشار روانی زیاد، شبها فقط 4 یا 5 ساعت میخوابید و صبح زود از خواب بیدار میشد و نمیتوانست دوباره بخوابد، چراکه این مسابقات بزرگترین دغدغه او بود و رویای او قهرمانی در آن با تیم ملیاش بود.
به نوشته روزنامه گاردین، در لحظه تعیینکننده، مانه با استفاده از تکنیکهای مدیتیشن که آموخته بود، خود را کنترل کرد. سپس با یک حرکت مورب و بلند، شوتی زمینی را به سمت راست دروازهبان ابوجبل، درست درون تیر دروازه، شلیک کرد و اولین قهرمانی آفریقایی سنگال را قطعی کرد. در همین حال، محمد صلاح در خط میانی ایستاده بود و صورتش را با پیراهنش پوشانده بود، در حالی که حتی قبل از اینکه فرصت زدن ضربه پنالتی خود را پیدا کند، بازی را باخته بود.
تنها هفت هفته بعد، در ۲۹ مارس ۲۰۲۲، دو تیم دوباره در بازی برگشت پلیآف مقدماتی جام جهانی به مصاف هم رفتند. یک گل به خودی زودهنگام، سنگال را با نتیجه ۱-۰ به پیروزی رساند و نتیجه را در مجموع ۱-۱ کرد و بازی به ضربات پنالتی کشید. این بار، صلاح تصمیم گرفت منتظر پنالتی پنجم نماند. پس از اینکه کولیبالی پنالتی اول سنگال را از دست داد، صلاح جلو آمد و در میان نور لیزرهایی که به سمت صورتش نشانه گرفته شده بود، شوت محکمی را از بالای دروازه به بیرون زد. صحنه تکرار شد: مانه پنالتی سرنوشتساز را گل کرد و بار دیگر از همتیمی سابقش در لیورپول پیشی گرفت.
امشب، سنگال و مصر رقابت خود را در نیمه نهایی جام ملتهای آفریقا از سر میگیرند و خاطرات سال ۲۰۲۲ را زنده میکنند. در پنج بازی بینالمللی بین این دو تیم که هر دو با حضور مانه و صلاح برگزار شده، صلاح تنها یک بار برنده شده است؛ اتفاقی که شاید انگیزه او را بیشتر کند.
هر دو ستاره ۳۳ ساله هستند و در دو سوی قاره آفریقا و با تنها ۶۶ روز اختلاف سنی به دنیا آمدهاند. مانه در بمبالی، در شمال رودخانه کازامانس بزرگ شد و در ۱۵ سالگی مجبور شد خانه را به مقصد داکار ترک کند تا رویاهای فوتبالی خود را دنبال کند. از سوی دیگر، صلاح در ناگریگ متولد شد و قبل از ترک خانه و اقامت در پایتخت در تقریباً در همان سن، روزانه ساعتهای طولانی با اتوبوس برای تمرین در قاهره سفر میکرد.
مسیر آنها شباهتهای زیادی دارد، چه از نظر ستاره شدن در سطح جهانی و چه از نظر پروژههای بشردوستانه و زیرساختی که در کشورهای خود تأمین مالی میکردند. با این حال، رابطه آنها در لیورپول هرگز نزدیک نبود، بلکه بیشتر با محافظهکاری و رقابت نمایان میشد. روبرتو فیرمینو میگوید که آنها هرگز دوست صمیمی نبودند و او به ندرت آنها را در حال صحبت با یکدیگر دیده است، شاید به دلیل رقابت بین مصر و سنگال.
این تنش در بازی سال ۲۰۱۹ مقابل برنلی به طور علنی آشکار شد؛ زمانی که مانه احساس کرد صلاح با وجود اینکه در موقعیت بهتری بود، توپ را به او پاس نداده است. هر دو بازیکن بعداً این حادثه را کماهمیت جلوه دادند و آن را بازتابی از تمایل مشترکشان برای پیروزی دانستند و تأکید کردند که احترام متقابل همیشه بین آنها وجود داشته است.
هر دو بازیکن با لیورپول به موفقیتهای بزرگی دست یافتند که مهمترین آنها قهرمانی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا بود، اما تاریخ مشترک آنها به هر رویارویی بین آنها طعم خاصی میبخشد، اگرچه مانه دیگر مانند قبل از نظر فیزیکی انفجاری نیست و صلاح با وجود زدن چهار گل، نتوانسته کاملاً بر مسابقات مسلط باشد، اما اثرگذاری آنها همچنان غیرقابل انکار است.
آنها غولهایی در حال افول هستند، اما در هر صورت هنوز هم غول هستند. جدال سنگال و مصر صرفاً تقابل مانه و صلاح نیست، اما نمیتوان این موضوع را نادیده گرفت، به خصوص که صلاح شاید آخرین فرصت را داشته باشد تا از سنگینی خاطرات ضربات پنالتی در یائونده و داکار چهار سال پیش بکاهد.
