عکسی که واقعیت تیم را نشان داد
مسخ، بیتفاوت: تصویر شرمآور رئال مادرید
به گزارش "ورزش سه"، رئال مادرید چیزی فراتر از یک مسابقه را از دست داده بود، اما در نهایت تصویری از خود بهجا گذاشت که خلاصهای از شب فاجعهبار و یکی از مشکلات بزرگ این تیم است.
این صحنه شاید از نظر جدول ردهبندی تعیینکننده نبود، اما بازتابی کاملاً صادقانه از آن چیزی بود که در زمین رخ داد: یک فریم ثابت از بیانگیزگی، قطع ارتباط و سردرگمی تیمی که برای صعود مستقیم به یکهشتم نهایی میجنگید، اما طوری بازی کرد که انگار هیچچیز در میان نیست.
«خیلی بد بازی کردیم. گل چهارم چیزی را عوض نمیکند، کمی شرمآور است.» این جمله کیلیان امباپه، تحلیلی صریح و بیپرده، خلاصهای بود از شکستی که رئال را به پلیآف اروپایی برمیگرداند و تصویری نگرانکننده در مقطع حساس فصل بر جای میگذارد.
ده دقیقه پایانی مسابقه نمونهای کامل از سردرگمی بود. بنفیکا با نتیجه ۳-۲ فکر میکرد صعودش به پلیآف قطعی شده، در حالی که بازیکنان رئال نمیدانستند هنوز در جمع هشت تیم برتر هستند یا نه. هیچکس انگار اطلاعات درستی نداشت و کسی هم شرایط واقعی مسابقه را درست تفسیر نمیکرد.
سردرگمی کامل روی هر دو نیمکت
صحنههای روی نیمکت به همان اندازه گویا و نگرانکننده بود. دنی کارواخال در حال چککردن جدول ردهبندی با موبایلش دیده شد و چند ثانیه بعد، برای بالا بردن شدت بازی همتیمیهایش از جا پرید. او و سبایوس اولین نفراتی بودند که متوجه وضعیت شدند و تلاش کردند به بقیه هشدار بدهند. گل اسپورتینگ در دقیقه ۹۴ مقابل اتلتیک بیلبائو، رئال را از جمع هشت تیم برتر خارج میکرد و حاشیه خطا به حداقل میرسید.
این موضوع اما برای بنفیکا صدق نمیکرد؛ تیمی که مدتها به یک گل نیاز داشت، هرچند ظاهراً هیچکس در کادر فنی این موضوع را متوجه نشده بود.
مورینیو بعد از بازی توضیح داد: «وقتی تعویضها را انجام دادم فکر میکردم صعود کردهایم. چند ثانیه بعد به من گفتند نه. اوتامندی را به خط حمله فرستادیم و روی ضربه ایستگاهی خوششانس بودیم. ترُوبین یک گل تاریخی زد. فکر میکنم حقمان بود.» تعویضهای کاملاً دفاعی مقابل حریفی که دو بازیکن کمتر داشت، ادامه پیدا کرد تا اینکه بالاخره چراغی در ذهن کسی روشن شد: همه به حمله.
انعکاس تیمی بینظم
بعد از اخراجها، شرایط ۹ نفره مقابل ۱۱ نفر بود، اما با این حال سه بازیکن رئال مادرید تصمیم گرفتند دفاع نکنند، یا دستکم فکر کردند نیازی به دفاع نیست. تصویری واضح از تیمی بدون نظم، با نتیجهای به همان اندازه روشن و گویا: یک صحنه پنج در برابر هشت در محوطه کورتوا که به فاجعه ختم شد.
یک قمار تمامعیار که جواب نداد. وینیسیوس و امباپه بیتفاوت در میانه میدان. براهیم تنها عضو یک دیوار دفاعی خیالی، بیش از ۴۰ متر دورتر از دروازه. چند بازیکن که به آسمان نگاه میکردند، در حالی که توپ به قلب محوطه جریمه رئال میرفت. بلینگام و کاماوینگا در حال مراقبت نزدیک، آن هم زمانی که در محوطه کمتعداد بودند. فقط سه بازیکن، سسترو، آلابا و والورده، یارگیری را دنبال میکردند.
میتوان چند بازیکن را جلو نگه داشت به امید یک اتفاق، اما حداقل کسانی که داخل محوطه هستند باید دفاع کنند. ادامه دادن با این شرایط غیرممکن است. سه در برابر هشت بیش از حد واضح بود تا به گل ختم نشود.
پس از بازی، والورده اعتراف کرد: «باید از خود انتقاد کنیم و مسئولیت کاری را که در زمین انجام دادیم بپذیریم. نباید تقصیر را گردن کسی بیندازیم. این ما بازیکنان هستیم که باید پاسخگو باشیم و امروز کاری را که باید انجام میدادیم، انجام ندادیم.»
این تصویر باقی میماند؛ هم بهعنوان خلاصهای از شب تلخ و هم هشداری جدی. شاید بهتنهایی توضیح ندهد چرا رئال مادرید در جمع هشت تیم برتر نیست، اما قطع ارتباطی خطرناک را بهخوبی نشان میدهد؛ احساسی از عقببودن، هم از جریان بازی و هم از درک شرایط مسابقه.
